top of page
ElijahFireAltar_edited_edited.jpg

De 5 komsten van Elia

De meeste Christenen hebben wel het besef dat het zeer belangrijk is dat Jezus Christus moet terugkeren, maar waarom is het nodig dat Elia eerst komt?

Johannes de Doper ging vooraf aan de eerste komst van Jezus. Als het nodig was dat Elia terug moest komen om de harten te bereiden van de mensen om de Messias te ontvangen toen Hij 2000 jaar geleden kwam, zou het dan nodig zijn dat Elia terug zou keren voor dat Jezus de tweede maal terugkeert? En als dat zo is, wat is de “geest van Elia” en hoe veel keren zal God deze bepaalde zalving gebruiken? Dit onderwerp is van vitaal belang omdat als er een Elia is beloofd, dan moeten zijn bediening en zijn boodschap herkend en aangenomen worden.

Deze vraag werd gesteld aan Jezus  door Zijn discipelen. 

Mattheus 17:10-13

10  En Zijn discipelen vroegen Hem: Waarom zeggen de Schriftgeleerden dan dat Elia eerst moet komen?  11  Jezus antwoordde en zei tegen hen: Elia zal wel eerst komen en alles herstellen.  12  Ik zeg u echter dat Elia al gekomen is, en ze hebben hem niet erkend, maar ze hebben met hem gedaan alles wat ze wilden; zo zal ook de Zoon des mensen door hen lijden.  13  Toen begrepen de discipelen dat Hij tot hen over Johannes de Doper gesproken had.

 

Waarom was het nodig dat er iemand met de Elia-zalving vooraf ging aan de komst van de Messias? Als we meer dan een vluchtige blik slaan op de eerste en oorspronkelijke Elia, kunnen we veel leren van Gods onveranderlijke wijze om Zijn volk voor te bereiden op Zijn komst.

De eerste komst van Elia

Terwijl er weinig bekend is over de eerste Elia, heeft God in het Oude Testament genoeg bewaard voor alle nakomende generaties om een juist idee te krijgen over deze compromisloze persoon met een rotsvaste natuur. Hij was zeker een van de krachtigste en meest fascinerende profeten van de Bijbel, en hoewel het verslag over hem kort is, zal het dienen als een karakteristiek voor alle verdere verschijningen van deze zalving.

Hij verschijnt schijnbaar vanuit het niets uit het rotsachtige gebied van Gilead en verdwijnt tenslotte op geheimzinnige wijze, rijdend op een wervelwind met vurige paarden in een vurige wagen. Hoewel er nog 7000 anderen waren die hun knieën niet gebogen hadden voor Baäl, ging hij alleen op Achab af, de koning van een teruggevallen natie, en zijn vrouw Izebel.

Achab was een koning van Israël die een verbond zocht aan te gaan met Ethbaäl, de koning van Tyrus door te trouwen met diens dochter Izebel. Ethbaäl was een priester van Astarte en zijn dochter Izebel was zeer ijverig om haar afgodendom te bevorderen en had het volk van God van de aanbidding van Jehovah weggevoerd. Achab en Izebel stonden in Israël tempels toe die aan Baäl gewijd waren. Deze religie ontving de koninklijke goedkeuring en daarmee werd het eerste gebod gebroken: “Hoor Israël: De Here God onze God is een enig Heer: En gij zult de Here, uw  God liefhebben met geheel uw hart, en met geheel uw ziel, en met geheel uw macht.“ Deuteronomium 6:4-5.

Elia verschijnt plotseling voor Achab, en profeteert dat er een droogte zal komen: “Zo waar de HEERE, de God van Israël, leeft, voor Wiens aangezicht ik sta, er zal deze jaren geen dauw of regen komen, behalve op mijn woord!” De koning wijst de boodschap van deze onaangename behaarde man af, die gekleed was met een eenvoudige leren mantel of simpel gewaad. Toen het derde jaar van de droogte naar het einde liep, verschijnt Elia plotseling opnieuw voor de koning en deze keer was Achab bereid om te luisteren.

Elia verlangt dan een confrontatie op de berg Karmel, een bergketen aan de kust in het Noordwesten van Israël. Hier beproeft Elia de goden van Izebel door te eisen dat de God die antwoordt met vuur, als de Enige en Waarachtige God, te aanvaarden. “Toen kwam Elia naar voren, bij heel het volk, en zei: Hoelang hinkt u nog op twee gedachten? Als de HEERE God is, volg Hem, maar als het de Baäl is, volg hem!” 1 Koningen 18:21.

Toen deed Elia iets wat we zullen leren als het kenmerkende van deze merkwaardige zalving: Eerst herstelde hij het oude altaar van Jehovah en offerde daarop de vereiste offeranden. Het vuur van God viel daarna neer, daarmee bevestigend dat Hij alleen de Ene Ware God is en zo keerde hij de harten van Israël terug tot Jehovah en weg van de afgoderij. Terwijl Elia de harten van het volk terug deed keren, liet hij de vierhonderd Baalpriesters afslachten. Vanaf die tijd was er voortdurend strijd tussen Elia en Izebel.

Dit is het werk van Elia en het zegel of handelsmerk van zijn bediening: om de aanbidding te herstellen aan wie het toekomt, door het altaar te herstellen en de harten te doen terugkeren naar het oorspronkelijke en ware geloof. Elia bouwde niet een nieuw altaar of een nieuwe religie maar integendeel, hij nam de verwaarloosde stenen en plaatste hen terug op de juiste plaats. Dit zal “de geest van Elia” telkens weer doen wanneer hij verschijnt. Hij zal geen nieuwe religie instellen, maar neemt integendeel de stenen van de oorspronkelijke leerstellingen en plaatst ze terug in hun juiste positie en keert de harten van de gelovigen terug naar het oorspronkelijke geloof.

De tweede komst van Elia

Eliza, de trouwe knecht van Elia werd beloofd dat een dubbel deel van dezelfde geest of zalving de zijne zou zijn. Dit werd later betuigd en erkend door andere profeten. En toen de zonen van de profeten hem zagen bij Jericho, zeiden ze: “De geest van Elia rust op Eliza. En ze gingen hem tegemoet en bogen zich voor hem.” Koningen 2:15. Eliza zou de bediening van Elia voortzetten en zou tweemaal zoveel wonderen volvoeren, waarvan er een na zijn dood gebeurde. Een dode man werd in zijn graf geworpen op zijn beenderen en de man kwam terug tot leven! Het handelsmerk van de “Elia” zalving wordt getoond in de voortgezette strijd tegen de afgoderij, zoals Eliza er aan werkte om de harten van Israël terug te voeren naar Jehovah God.

Om de geest van Elia correct te herkennen moeten we in de Bijbel kijken. Het kan zeker niet de geest van een andere persoon inhouden. De Elia-zalving zou de Geest van God moeten zijn die op dezelfde vastgestelde wijze werkt als bij de eerste Elia. Een nauwkeurig onderzoek van de Schriften openbaart de standaard die deze personen bekend maakt met de Elia-zalving.

  1. Deze zal zich keren tegen de afgoderij zoals de valse vormen van religie, met de valse of ijdele aanbidding van de ware God Jehovah. Jesaja 29:13; Mattheus 15:8-9.

  2. Deze zal een noodzakelijk herstel van de waarheid teweegbrengen.

  3. Deze zal het hart van Gods uitverkorenen terugbrengen naar het ware geloof.

 

In Psalm 68:18 staat: “U bent opgevaren naar omhoog, U hebt gevangenen weggevoerd, U hebt gaven genomen om uit te delen onder de mensen, ja, ook aan opstandigen: om bij U te wonen, HEERE God!” Dit is Gods wijze om aanwezig te zijn onder Zijn volk. Door gaven zalft God mensen en zij worden vaten waardoor Hij Zich kan openbaren. De apostel Paulus bevestigt ditzelfde principe en verwijst naar de Psalmen als hij spreekt over de gaven die van Jezus kwamen na Zijn hemelvaart.

Efeze 4:7-11 “Maar aan ieder van ons is de genade gegeven naar de maat van de gave van Christus.  Daarom zegt Hij: Toen Hij opvoer in de hoogte, nam Hij de gevangenis gevangen en gaf Hij gaven aan de mensen.  Wat betekent dit ‘toen Hij opvoer’ anders dan dat Hij ook eerst neergedaald is in de diepten, namelijk de aarde?  Degene Die neergedaald is, is ook Degene Die opgevaren is ver boven alle hemelen om alle dingen te vervullen. En Hij heeft sommigen gegeven als apostelen, anderen als profeten, weer anderen als evangelisten en nog weer anderen als herders en leraars.”

Dit Schriftgedeelte openbaart dat alle bedienende gaven van God kwamen, zodat de Geest van Elia in werkelijkheid de Geest van Christus is die neerkomt als een zalving van God voor een specifiek werk. De Elia-zalving zal een bepaald individu zalven, niet door een gezamenlijk werk van een zekere sekte, kerk of organisatie, maar eerder van één man die door God apart wordt gezet.

 

Van Genesis tot Maleachi, wanneer het gordijn valt voor het Oude Testament en het wordt afgesloten, gebruikt God het zaad van Abraham en uiteindelijk de Wet om Zijn meesterplan te ontvouwen om de mens te leren over de natuur van God en om de wereld gereed te maken voor de Verlosser. Gedurende die tijd was Gods instrument dit kleine mysterieuze Hebreeuwse volk van Israël. Ongeveer 650 jaar voordat Israël een natie werd, beloofde God de getrouwe patriarch Abraham dat zijn afstammelingen een groot volk zouden worden en een eigen land zouden bezitten, en dat door hen de volken van de aarde gezegend zouden worden.

 

Getrouw als altijd vervulde God Zijn belofte toen Hij Zijn volk terugbracht naar hun land precies zoals Hij had voorzegd door Jeremia, 70 jaar na de eerste deportatie. Maar toen de verdrukking ter plaatse en de buitenlandse overheersing doorging in de volgende eeuw, ontstond er desillusie en cynisme en daarmee vernieuwde de geestelijke rebellie.

 

De boodschap van Maleachi verkondigde dat de dag des Heren aanstaande was en beloofde dat deze zou worden aangekondigd door een boodschapper die Hij zou zenden voor Zijn aangezicht om de weg te bereiden. Deze boodschap beloofde dat de geest van Elia zou komen om de harten opnieuw te dien terugbrengen tot God. Hoe lang zou het duren voor de Messias zou komen? Hoe lang moesten de Joden, en eigenlijk de hele wereld, wachten voor deze heerlijke dag der belofte? Daniel werd een aanwijzing gegeven in zijn visioen van de zeventig “zevens”. De komst van de Messias duurde zelfs bijna 400 jaar vanaf de tijd van de profetie van Maleachi! Vanaf Maleachi tot Johannes de Doper zal de Schrift zwijgen en God zal niet spreken door een profeet tot aan Johannes de Doper. Vierhonderd jaar lang moest het volk van Israël wachten, zonder een profeet om hen te leiden.

De derde komst van Elia

De derde verschijning van de zalving van Elia kwam toen een engel plotseling verscheen aan Zacharias en hem vertelde dat hij en zijn vrouw Elisabeth een zoon zouden krijgen. De engel kondigde aan dat de Elia-zalving op zijn kind zou rusten. “En hij [Johannes] zal voor Hem [Jezus] uitgaan in de geest en de kracht van Elia, Hij zal de harten van de vaders tot de kinderen terugbrengen en de ongehoorzamen tot de gezindheid der rechtvaardigen, om voor de Here een toegerust volk te bereiden.” Lukas 1:17.

 

De tekst in Maleachi 4:5-6, kunnen we zien dat de Engel in zijn aankondiging bij Zacharias slechts een deel van die profetie toeschreef aan Johannes. Let goed op de werkelijke profetie in Maleachi 4:5-6, “Zie, Ik zend u de profeet Elia, voordat de grote en geduchte dag des HEREN komt. Hij zal het hart van de vaders terugvoeren tot de kinderen” (Maar let er op dat hij de rest van de profetie van Maleachi weglaat, welke verwijst naar een toekomstige zalving van Elia.) “en het hart van de kinderen tot hun vaders, opdat Ik niet zal komen en de aarde met de ban zal slaan.”

 

Om dit te begrijpen moeten we de Schrift de Schrift laten verklaren. Wat betekenen deze twee zinnen “het hart van de vaders tot de kinderen terugbrengen, en het hart van de kinderen tot hun vaders”?

 

Johannes de Doper bracht inderdaad de harten van de vaders terug naar de kinderen, dat betekent, hij wees de Joden voorbij het geloof van hun vaders, dat betrekking had op de Oudtestamentische Wet, naar een nieuw bevrijdend geloof van de Zoon van God, Jezus Christus!

 

Maar in Lukas 1:17, toen de engel Maleachi 4:6 aanhaalde, stopte de engel middenin het vers.  Hij voleindigde het vers niet, omdat de rest van Maleachi 4:6 geen betrekking had op de bediening van Johannes. Die had betrekking op de toekomstige Elia, die de harten van de kinderen terug zou voeren naar hun vaders, dat betekent, dat de Elia in de laatste dag, de aandacht en focus van de gelovigen van de laatste dag terug zou leiden naar het geloof van de eerste apostolische vaders, wat werd gegrondvest in de Nieuwtestamentische kerk.

 

Let op dat er midden in het vers wordt gestopt, evenals in de bediening van Jezus toen Hij las in de profetie van Jesaja en slechts dat deel van toepassing verklaarde wat werd vervuld bij Zijn eerste Komst. “En aan Hem werd het boek van de profeet Jesaja gegeven, en toen Hij het boek opengedaan had, vond Hij de plaats waar geschreven stond: De Geest van de Heere is op Mij, omdat Hij Mij gezalfd heeft; Hij heeft Mij gezonden om aan armen het Evangelie te verkondigen, om te genezen wie gebroken van hart zijn, om aan gevangenen vrijlating te prediken en aan blinden het gezichtsvermogen, om verslagenen weg te zenden in vrijheid, om het jaar van het welbehagen van de Heere te prediken. En toen Hij het boek dichtgedaan en aan de dienaar teruggegeven had, ging Hij zitten, en de ogen van allen in de synagoge waren op Hem gevestigd. Hij begon tegen hen te zeggen: Heden is deze Schrift in uw oren in vervulling gegaan.” Lukas 4:17-21.

 

Laten we terugblikken op de oorspronkelijke profetie in het Oude Testament.

 

“De Geest van de Heere HEERE is op Mij, omdat de HEERE Mij gezalfd heeft om een blijde boodschap te brengen aan de zachtmoedigen. Hij heeft Mij gezonden om te verbinden de gebrokenen van hart, om voor de gevangenen vrijlating uit te roepen en voor wie gebonden zaten, opening van de gevangenis; om uit te roepen het jaar van het welbehagen van de HEERE en de dag van de wraak van onze God; om alle treurenden te troosten;” Jesaja 61:1-2.

 

Als u Lukas 4:17-21 met Jesaja 61:1-2 vergelijkt, zult u opmerken dat Jezus middenin het vers stopte, omdat het deel van de profetie in vers 2, “en de dag van de wraak van onze God; om alle treurenden te troosten…” geen betrekking had op Zijn eerste komst, maar op Zijn tweede komst. Net zoals in dit geval, gebeurt hetzelfde in de profetie van Maleachi 4:5-6 met betrekking op Johannes de Doper.

 

Dit helpt ons te begrijpen dat Johannes in Johannes 1:19-23 ontkende, toen hem door de Farizeeën gevraagd werd of hij de Elia was. Johannes kon alleen bedoelen dat hij niet de Elia van Maleachi 4:6b was, omdat hij niet de Elia was die aan de tweede komst van Christus voorafging. Die Elia zou komen vlak voor de grote en verschrikkelijke dag des Heren., wanneer de aarde zal branden als een oven, in de eindtijd. Dit is de enige wijze om de woorden van Jezus te begrijpen toen Hij duidelijk Johannes als Elia identificeerde, in Mattheus 17:12-13. Zonder dit begrip zouden de woorden van Christus en Zijn profeet elkaar tegenspreken.

 

Precies zoals de afval van Israël in het Oude Testament de noodzaak van een Elia-zalving aantoonde om de harten terug te doen keren om hen te bereiden voor de eerste komst van Christus, zo zal deze nodig zijn om de geschiedenis van de Christelijke kerk te volgen en te zien hoe deze is afgevallen van het oorspronkelijke apostolische geloof. Deze afval van het oorspronkelijke Woord maakte het nodig dat God de Elia-zalving nogmaals moest gebruiken om de harten  van de kinderen van de laatste dag terug te brengen naar het geloof van de apostolische vaders.

De noodzaak van Elia

De apostel Paulus sprak dat hij de gemeente aan Christus wilde uithuwelijken, net zoals een natuurlijke vader zijn dochter zou uithuwelijken voor een huwelijk met haar aanstaande man. Hij vreesde echter dat de gemeente verleid zou worden af te vallen van de waarheid, zoals een reine maagd zou vallen door zaad aan te nemen van een ander in plaats van die van de man waarmee ze zou huwen. Deze verleiding zou zo sterk zijn dat de gemeente “een andere Jezus” of “een andere geest” zou ontvangen, in plaats van Degene die hij predikte. “Want ik beijver mij voor u met een ijver van God. Ik heb u immers ten huwelijk gegeven aan één Man om u als een reine maagd aan Christus voor te stellen. Maar ik vrees dat, zoals de slang met zijn sluwheid Eva verleid heeft, zo misschien ook uw gedachten bedorven worden, weg van de eenvoud die in Christus is. Want als er iemand komt die een andere Jezus predikt, die wij niet gepredikt hebben, of als u een andere geest ontvangt dan die u ontvangen hebt, of een ander evangelie, dat u niet aangenomen hebt, dan verdraagt u dat best.” 2 Corinthe 11:2-4.

 

Paulus waarschuwde de gemeente er verder voor, dat voor de terugkeer van Jezus, of “de dag van Christus,” er een grote afval zou plaatsvinden. De gemeente zou tot zo’n laag peil afvallen dat zij de ware Christus en Zijn Woord zou verwerpen, en de valse christus binnen de gemeente zou aanbidden. “dat u niet snel aan het wankelen wordt gebracht of verschrikt, niet door een uiting van de geest, niet door een woord, en ook niet door een brief die van ons afkomstig zou zijn, alsof de dag van Christus al aangebroken zou zijn. Laat niemand u op enigerlei wijze misleiden. Want die dag komt niet, tenzij eerst de afval gekomen is en de mens van de wetteloosheid, de zoon van het verderf, geopenbaard is, de tegenstander, die zich ook verheft boven al wat God genoemd of als God vereerd wordt, zodat hij als God in de tempel van God gaat zitten en zichzelf als God voordoet.” 2 Thessalonicenzen 2:2-4.

 

Deze verzen in 2 Corinthe 11 en 2 Thessalonicenzen 2 bevestigen Openbaring 17 waar Johannes deze gevallen vrouw zag als de gemeente van de laatste dag en haar beschreef als een hoer, een overspelige vrouw, die zaad had ontvangen van andere minnaars. Dit is dezelfde wijze waarop de Oudtestamentische profeten het volk Israël beschreven dat Jehovah had verlaten en zich over had gegeven aan de afgoden. De prostitutie van de Nieuwtestamentische gemeente zou tenslotte dochters ter wereld brengen die hoeren waren zoals hun moeder.

 

“En een van de zeven engelen die de zeven schalen hadden, kwam en sprak met mij en zei tegen mij: Kom, ik zal u het oordeel over de grote hoer laten zien, die aan vele wateren zit. Met haar hebben de koningen van de aarde hoererij bedreven, en de bewoners van de aarde zijn dronken geworden van de wijn van haar hoererij. En in de geest bracht hij mij weg naar een woestijn. En ik zag een vrouw zitten op een scharlakenrood beest, dat vol van godslasterlijke namen was, met zeven koppen en tien hoorns. En de vrouw was bekleed met purper en scharlaken, en getooid met goud, edelgesteente en parels, en zij had een gouden drinkbeker in haar hand, vol van gruwelen en van onreinheid van haar hoererij. En op haar voorhoofd stond een naam geschreven: GEHEIMENIS, HET GROTE BABYLON, DE MOEDER VAN DE HOEREN EN VAN DE GRUWELEN VAN DE AARDE. En ik zag dat de vrouw dronken was van het bloed van de heiligen, en van het bloed van de getuigen van Jezus. En ik was bovenmate verwonderd toen ik haar zag.” Openbaring 17:1-6.

 

Deze vorm van valse aanbidding zou aangeven dat men de oorspronkelijke Waarheid, gegeven door de apostelen, zou verlaten en de harten van de mensen weg zou voeren van het oorspronkelijke geloof van de vaders, net zoals Izebel de harten van Israël wegvoerde van Jehovah, zodat God het nodig vond om Elia te zenden. “Maar Ik heb enkele dingen tegen u: dat u de vrouw Izebel, die van zichzelf zegt dat zij een profetes is, ongemoeid haar gang laat gaan om te onderwijzen en Mijn dienstknechten te misleiden, zodat zij hoererij bedrijven en afgodenoffers eten.” Openbaring 2:20.

De noodzaak van Elia (deel 2)

Een zorgvuldige studie van Openbaring hoofdstuk 1-3 toont ons dat Jezus Christus Zijn toekomstig werk bekendmaakt gedurende zeven tijdperken. Jezus Zelf is de auteur van het boek Openbaring, en Johannes was alleen de schrijver die opschreef wat hij zag in een  serie visioenen die tot hem kwamen in de jaren AD 95-96. Gedurende de tijd van deze visoenen bevond Johannes zich in gevangenschap op het eiland Patmos, een klein eiland in de Egeïsche Zee nabij de grens tussen het huidige Griekenland en Turkije. Door de Geest werd hij opgenomen naar de Dag des Heren. Johannes zei: “Ik was in de geest op de dag des Heren.” De dag des Heren betekent in deze context niet de zevende dag van de week. Beter gezegd, de Dag des Heren is dat tijdstip in de geschiedenis van de mens dat Jezus weerkomt en lichamelijk de heerschappij over deze wereld neemt en haar Koning wordt, Openbaring 11:15 vervullend: “De koninkrijken van de wereld zijn van onze Heere en van Zijn Christus geworden, en Hij zal Koning zijn in alle eeuwigheid.”

 

In dit visioen zag Johannes Jezus in een gedaante waarin hij Hem nooit eerder had gezien, wandelend te midden van zeven lampen, en in Zijn rechterhand hield Hij zeven sterren. Zijn ogen brandden als een vuurvlam en Zijn witte haar en gezicht blonken van de helderheid van Zijn echtvaardigheid, en Zijn tong was als een tweesnijdend zwaard. Zo ontzettend was dit gezicht, dat Johannes languit neerviel van angst. In dit visioen wordt Jezus Christus geopenbaard als de Opperste Godheid, de grote “Ik Ben.” Het toont dat Jezus de God des hemels is – niet een drie-enig god, maar één God. De Bijbel zegt dit vier maal in dit hoofdstuk zodat er geen twijfel over is. Jezus is niet alleen maar een profeet; hij is geen mindere onder God; hij is geen tweederangs God. Hij is God! De grootste van alle openbaringen is de opperste Godheid van onze Here Jezus Christus!

 

Nadat Jezus Zijn opperste godheid openbaarde, zei Hij Johannes dat de zeven lampen zeven gemeenten waren, en de zeven sterren in Zijn hand engelen of boodschappers waren voor deze gemeenten. Hij dicteert vervolgens een brief aan elk van de gemeenten. Dit waren Heidengemeenten in Klein-Azië. De condities in deze bepaalde gemeenten zouden overeen komen met de zeven afzonderlijke perioden door welke het Christendom zou heengaan voor de eindtijd. Vervolgens profeteerden deze brieven van zeven tijdperken voor de Heidengemeente. Jezus richtte Zich tot Zijn volgelingen in elk tijdperk, bemoedigde hen, en bekritiseerde waar nodig, en beloofde het loon voor degenen die getrouw bleven aan Zijn Woord en overwonnen. Hij richtte Zich ook tot de mensen in de valse gemeente in elk tijdperk, tot degenen die beweerden dat ze Christenen waren, maar het niet werkelijk waren.

 

Jezus begon te dicteren door te zeggen: “Schrijf aan de engel van de gemeente in Efeze…” Dit houdt in dat elke gemeente een engel had. Het woord engel betekent boodschapper. Dit waren geen hemelse boodschappers, daar Johannes geen brief hoefde te schrijven aan een hemelse engel. Deze boodschappers zijn zeven mannen die in hun tijd de boodschapper zouden zijn voor één van de zeven tijdperken.

  1. ​Efeze                AD 53-170               Paulus            (Openb. 2:1-7)

  2. ​Smyrna             AD 170-312             Irenaeus         (Openb. 2:8-11)

  3. ​Pergamus         AD 312-606           Martinus          (Openb. 2:12-17)

  4. ​Thyatira            AD 606-1520         Columba         (Openb. 2:18-29)

  5. ​Sardes              AD 1520-1750        Luther             (Openb. 3:1-6)

  6. Filadelfia           AD 1750-1906        Wesley           (Openb. 3:7-13)

  7. Laodicea           AD 1906-??            “Elia”              (Openb. 3:14-21)

 

De boodschapper aan het eerste gemeente tijdperk was Paulus. Meteen na zijn bekering tot het Christendom zei de Here over Paulus: “Deze is voor Mij een uitverkoren instrument om Mijn Naam te brengen naar de heidenen…” Handelingen 9:15. In het begin predikte Paulus alleen tot de Joden. Toen de Joden zijn boodschap verwierpen, zei hij: “Het was nodig dat het Woord van God eerst tot u gesproken zou worden, maar aangezien u het verwerpt en uzelf het eeuwige leven niet waard oordeelt, zie, wij wenden ons tot de heidenen. Zo immers heeft de Heere ons geboden: Ik heb u tot een licht voor de heidenen gesteld, opdat u tot zaligheid zou zijn tot aan het uiterste van de aarde.” Handelingen 13:46-47. Paulus vestigde heidengemeenten over heel Klein-Azië. Hij zette eveneens het Christelijk geloof uiteen door zijn brieven. In zijn brief aan de Romeinen zei hij: “Want tegen u, de heidenen, zeg ik: Voor zover ik de apostel van de heidenen ben, maak ik mijn bediening heerlijk.” Romeinen 11:13.

 

Het eerste tijdperk begon rond het jaar 53 toen Paulus de gemeente van Efeze vestigde, terwijl hij de beginselen van de Christelijke leer leerde aan twaalf bekeerlingen, te beginnen met de waterdoop in de naam van Jezus Christus en de geestelijke doop met de Heilige Geest. Handelingen 19:1-12.

 

De naam Efeze houdt in “doel en ontspanning.” In het begin volgde de gemeente van Efeze het Evangelie dat Paulus had ontvangen door openbaring van Jezus Christus; maar later dwaalden de Christenen af van de waarheid door te luisteren naar andere onderwijzers die een ander Evangelie predikten. Dit verlaten van het Woord veroorzaakte dat Jezus tot het eerste gemeente tijdperk moest zeggen: “Maar Ik heb tegen u dat u uw eerste liefde hebt verlaten.” Openbaring 2:4. Daartegenover vind Hij ook wat goede kwaliteiten in hen: “Maar dit hebt u dat u de werken van de Nikolaïeten haat, die ook Ik haat.” Openbaring 2:6.

Het woord “Nikolaiët” is een samenvoeging van twee Griekse woorden: “Nikao” wat betekent: overwinnen of overweldigen; en “laos” wat betekent, de leken (dat houdt in, de doorsnee Christen, die niet officieel predikers zijn). Deze Nikolaïeten kregen langzamerhand de overhand over de leken door het leiderschap van de Heilige Geest te vervangen door het leiderschap van mensen. Hoe heeft zo’n verandering plaats kunnen vinden in een gemeente die door God Zelf werd begonnen? Het boek Genesis openbaart dat in den beginne elke beweging van God broeders voortbracht met verschillende motieven en bedoelingen – zoals Kain en Abel, Izaäk en Ismael, Ezau en Jakob. In elk van deze gevallen was de ene broeder een waar zaad van God, terwijl de andere het niet was; toch beweerden beiden God lief te hebben. Precies zo is het waar dat bij de bediening van Jezus dit zowel Judas Iskariot als de ware apostelen voortbracht. Evenzo gaf de eerste gemeente geboorte aan beide samenkomsten met verschillende agenda’s. Of u hen de “ware en de valse wijnstok” noemt of “tarwe en het kaf,” “gelovigen en schijngelovigen,” of “geestelijke en vleselijke Christenen,” het komt allemaal op hetzelfde neer: de ware is wedergeboren door een geestelijke ervaring, terwijl de andere is overtuigd door een intellectuele gedachte. Anders gezegd, de ene is Geestvervuld en de ander is het niet. Op die wijze nam de Nikolaïtische geest plaats in de gemeente. In plaats van een geestelijke ervaring werden sommige mensen Christenen vanuit intellectuele overwegingen of soms zelfs met het oog op politiek voordeel. Sommigen van deze mensen zetten een hiërarchie van leiderschap op om hun broeders onder controle te houden. Door deze mensen te gebruiken en hun politieke systeem, sloop Satan de gemeente binnen totdat tenslotte, in het laatste gemeentetijdperk van Laodicea, Jezus Christus gezien wordt aan de buitenkant van de gemeente, in Openbaring 3:20, kloppend, proberend om binnen te komen. Met de gemeente in de greep van Satan,met hun harten weggevoerd van het oorspronkelijk geloof, werd het voor God noodzakelijk om Elia nogmaals te zenden, om een volk toe te bereiden voor de opname.

 

Het laatste Nieuwtestamentische gemeente tijdperk van Laodicea begon in 1906, toen God de gaven van de Heilige Geest herstelde aan een groep mensen in de Azusa Street Zending in Los Angeles, Californië. Beginnend met deze kleine groep Christenen, verspreidde de gaven van de Heilige Geest zich snel van kerk tot kerk, en veroorzaakte een wereldwijde opwekking die uitmondde in de hedendaagse Pinksterbeweging. Helaas, wat begon met zo’n belofte ging naderhand over in de voetstappen van de voorgaande tijdperken door over te gaan in een denominatie. Deze Pinkstermensen organiseerden hun beweging, bouwden hun leerstellige hekwerken op, goten hun grensposten in beton, en sloten alle poorten zodat de Heilige Geest hen niet verder kon voeren naar hogere grond. Jezus bestrafte het tijdperk van Laodicea, zeggend: “Maar omdat u lauw bent en niet koud en ook niet heet, zal Ik u uit Mijn mond spuwen. Want u zegt: Ik ben rijk en steeds rijker geworden en heb aan niets gebrek, maar u weet niet dat juist u ellendig, beklagenswaardig, arm, blind en naakt bent.” Openbaring 3:16-17. Het zevende gemeente tijdperk is zo strak georganiseerd dat Jezus Zichzelf toont aan de buitenkant, proberend om binnen te komen. “Zie, Ik sta aan de deur en Ik klop. Als iemand Mijn stem hoort en de deur opent, zal Ik bij hem binnenkomen en de maaltijd met hem gebruiken, en hij met Mij.” Openbaring 3:20.

 

Precies zoals het Oude Testament afsloot met de religieuze sekten die doordrenkt waren van de tradities der mensen, en die deze belangrijker achtten dan het Woord zelf, sloot het Nieuwe Testament af met de religieuze wereld die opnieuw doordrenkt is met de dogma’s van de talloze denominaties.

De vierde komst van Elia

(In het laatste tijdperk)

Laodicea is het zevende en laatste gemeente tijdperk voordat Jezus terugkeert naar de aarde. Deze maal zal Hij terugkeren ten oordeel. Maleachi profeteerde: “Zie, Ik zend tot u de profeet Elia, voordat de dag van de HEERE komt, die grote en ontzagwekkende dag. Hij zal het hart terugbrengen,… het hart van de kinderen tot hun vaders.” Daarom zal de boodschapper van het laatste tijdperk de geest van Elia hebben, precies zoals Johannes de Doper deed.

 

Deze grote Elia komt naar het tijdperk van Laodicea en hij zal de oorspronkelijke boodschap van de apostelen brengen om de kinderen terug te brengen naar het geloof van de vaders. Hij zal de Christenen van Laodicea bestraffen omdat zij niet hetzelfde geloof vasthielden wat oorspronkelijk werd gegeven, net zoals Elia Israël bestrafte. Toen de geest van Elia op Johannes was, predikte hij alleen en had geen wonderen. Dat was omdat Jezus binnenkort na hem zou komen en het zou nodig zijn dat Hij wonderen en tekenen zou hebben om bekend te maken dat Hij de Messias was, zoals Maleachi 4:2 zei: “Maar voor u die Mijn Naam vreest, zal de Zon der gerechtigheid opgaan en onder Zijn vleugels zal genezing zijn.” Het was niet nodig dat Johannes grote wonderen deed, want zijn bediening was om de komst van Christus aan te kondigen.

 

Allereerst zal hij een machtige profeet zijn die trouw aan het Word van God zal blijven, evenals Elia, Eliza, en Johannes de Doper getrouw waren. De Geest van Christus zal hem duidelijk betuigen met vele onfeilbare tekenen, gaven en bovennatuurlijke wonderen, en hij zal de Boodschap van herstel brengen die de harten van de kinderen terug zal voeren naar het geloof van de apostolische vaders van de eerste gemeente in het eerste tijdperk. Hij zal de valse kerken met hun dogma’s weerstaan, evenals Elia Izebel weerstond met haar afgoden-aanbidding. Johannes de Doper, gezalfd met dezelfde Geest deed hetzelfde, door de religieuze sekten van de Joden tot bekering op te roepen van hun mensengemaakte tradities. Zij hadden zich boven het Woord van God verheven en moesten zich bekeren om hun harten toe te bereiden om de Messias te ontvangen. Telkens wanneer de Geest van God de Geest van Elia gebruikte om een aardse boodschapper te zalven, werd hij verworpen door de georganiseerde religie. Zo moet de ware Geest van God, door de gezalfde Elia, de hedendaagse moderne Christelijke denominaties verwerpen, en het er steeds tegen uitroepen.

 

Net zoals Elia, Eliza en Johannes de Doper, zal deze eindtijd profeet een liefhebber zijn van de wildernis. Hij zal geen geleerd persoon zijn. Elia de Tisbiet was geen geleerde persoon en evenmin was Johannes de Doper dit. Hij ging al naar de woestijn op jonge leeftijd. Eliza was een eenvoudige boer. Op dezelfde wijze zal deze eindtijdprofeet niet gekozen zijn door de wil van de mens of via een theologische school. In plaats daarvan zal hij zijn gekozen door de wil van God en kennis en openbaring ontvangen door de Geest.

 

De eerste Elia kwam toen Israël bereid was om bevrijd te worden uit de handen van het heidendom. Ook Johannes kwam op een tijd van bevrijding. Johannes zei: “Ik ben de Christus niet, maar ik ben voor Hem heen uitgezonden. Wie de bruid heeft, is de Bruidegom, maar de vriend van de Bruidegom, die erbij staat en hem hoort, verblijdt zich zeer over de stem van de Bruidegom. Deze blijdschap van mij nu is volkomen geworden. Hij moet meer worden, maar ik minder.” Johannes: 3:28-30. Johannes predikte en maakte zich bekend voor de komst van de Here, juist op tijd om Jezus als de Messias, het Lam van God, voor te stellen. De Elia die komt voor de opname van de Gemeente zal de harten van Gods kinderen terugleiden tot Christus, het Woord. 

De vijfde komst van Elia

(Tot de Joden in Israël)

Het Boek van Verlossing bevat een overblijfsel van uitverkoren Joden die bekend staan als de “144.000,” en opnieuw zal er een terugvoering van het hart nodig zijn. Deze maal zal het hart van deze Joodse vaders teruggevoerd worden naar de Zoon en Zijn apostelen, de Christus Zelf die zij zo’n 2000 jaar geleden verwierpen. Tegenwoordig zijn er Joodse gelovigen vanuit de hele wereld terug vergaderd naar hun thuisland, om hun beloofde Messias te ontvangen. Hun diepste verlangen gaat er naar uit om de tempelaanbidding te hebben. Er zijn al inspanningen gedaan om de Menora, de rode vaars, en andere tempelattributen te herscheppen. Deze oprechte Joden verlangen er ernstig naar om weer opnieuw een bloedoffer te kunnen brengen, want ze weten dat er zonder bloedstorting geen vergeving van zonden is. Nogmaals, nog voor de komende openbaring van de Messias, zal er een profeet zijn om hun harten terug te leiden. Hij zal hun harten wegvoeren van de Joodse tradities van dierenoffers, het houden van de Sabbat en van de feestdagen, om hun te tonen dat deze verordeningen werden vervuld in Jezus Christus. De Joden moeten hun laatste en uiteindelijke getuige ontvangen. Hun harten moeten teruggevoerd worden om de kinderen, de Zoon en Zijn apostelen die zij hadden verworpen, te ontvangen. Zij moeten hun dag en haar Boodschap herkennen, om verzegeld te worden in het koninkrijk van God.

Elia's bediening voor de opname

Op gelijke wijze moet ook de Christelijke Gemeente hun dag van bezoeking en beloofd herstel herkennen, want Jezus kan niet terugkomen zonder het herstel van alle dingen. “Hij zal Jezus Christus zenden, Die tevoren aan u verkondigd is. Hem moet de hemel ontvangen tot de tijden waarin alle dingen worden hersteld, waarover God gesproken heeft bij monde van al Zijn heilige profeten door de eeuwen heen.” Handelingen 3:20-21.

 

De harten van Gods uitverkoren gemeente moeten afgekeerd worden van de algemene kerktradities en kerkelijk sektarisme, terug naar de levende God van de Bijbel. De reglementen en leiderschap van de menselijke uitspraken en kerktradities moeten verworpen worden en men moet terugkomen naar het Woord, het Evangelie dat Paulus leerde. Dit moet gedaan worden om de Here Jezus te verwelkomen om Hem te ontmoeten in de lucht!

 

De Schriftuurlijke orde van de Bijbel geeft de bevoegdheid aan van de komst van een profeet die gezalfd is met de geest van Elia om Christus’ wederkomst mogelijk te maken! U kunt eenvoudig geen komst van Jezus Christus hebben zonder een profeet met de Elia-zalving om het hart van de gelovigen terug te wenden om Hem te verwelkomen. Om dit te doen moeten de menselijke tradities verworpen en aan de kant geschoven worden. Het is absoluut nodig dat het Woord der Waarheid, dat de apostolische vaders predikten, opnieuw in haar reinheid moet worden hersteld aan de gemeente. Denominaties met hun theologische opleidingen kunnen dit niet doen, evenmin als de sekten van de Farizeeën en Sadduceeën dit konden doen toen Johannes de Doper kwam. Daarvoor is een profeet nodig, want dat is de enige manier waarop God spreekt. God heeft nooit denominaties of religieuze sekten gebruikt om Zijn woord te openbaren. “Voorzeker, de Heere HEERE doet niets tenzij Hij Zijn geheimenis heeft geopenbaard aan Zijn dienaren, de profeten.” Amos 3:7. “Jezus antwoordde en zei tegen hen: Elia zal wel eerst komen en alles herstellen.” Mattheus 17:11.

Dankwoord

Oorspronkelijke Engelse uitgave van: Evening Light Tabernacle

www.eveninglight.net

Auteur: Tim D. Pruitt

 

 

 

Uitgegeven door:         Christelijke Gemeente Shalom

Constantijn Huygenslaan 2

2741 XT Waddinxveen

Tel. +31653830047

Email: info@gemeenteshalom.nl

www.gemeenteshalom.nl

DIENSTEN

ADRES

CONTACT

BETALING

Woensdag 19u30

Zondag 10u

Akkerstraat 1

9810 Nazareth

België

Tienden: BE97 0013 3454 0649

Offers: BE26 0359 4506 0129

Jeugdwerk: BE26 0018 6577 8529

Copyright © 2025 Bruidsgemeente Van Onze Here Jezus Christus 

Privacyverklaring 

bottom of page